Friday, November 4, 2011

දැන් කොහොමද මම් පාරේ බැහැල යන්නෙ :(


එක එක කාලෙට එක එක දේවල් අත්හදා බලන්න හිතෙනවනේ අපිට.ඔන්න මගෙ යාලුවෙකුටත් මේ ලගදී ඉදන් කොන්ඩෙ ගැන එක එක පිස්සු හැදිලා.එක අතකින් ඒක පිස්සුවකුත් නෙමේ.ගෑණු ලමයි ඉතින් ස්භාවයෙන්ම ලස්සනට ඉන්න එක එක දේවල් කරන්න ආසයිනේ.විශේෂයෙන් බියුටි කල්චර් :).කැම්පස් ආව කාලෙ එයාට තිබ්බෙ හොද කර්ල් කොන්ඩයක් ලේයර් කරපු.අවුරුදු 4ම එහෙම ලේයර් එකම තියාගන හිට්යා කොට කර කර කප කපා.

පස්සෙ ක්‍රේල් කොන්ඩෙ හොද නෑ කියල කෙලින් කරන්න ඔනේ උනා.හා යමන්කෝ එහෙනම් කියල මමත් ඉතින් තනියට පස්සෙන් ගියා.එදා එයා කොන්ඩෙ කෙලින් කරා.රීබොන්ඩින්ද මොකද්ද කියල එකක් තමා කරේ.ඒ ගැන ලිව්ව විස්තරේ මෙන්න මෙතන ඇති.

ඒක නම් කාලයක් යනකම් ඒ කියන්නෙ මාස 10 ක් විතර හොදට මේන්ටේන් කරගන හිටියා.මේ වෙද්දි හොදට දිගට කොන්ඩෙ වැවිලා තිබ්බ.රිබොන්ඩින් එක කරේ ලේයර් එක අයින් කරල,ඒ නිසා කොන්ඩෙ එක ගානට දිගට තිබ්බා.

මෙන්න ආය ටික දවසකට කලින් කියනව,අනේ මේ කොන්ඩෙ මට දැන් ඇති වගේ...කොන්ඩෙත් ටිකක් වැවිලා නේද?...ආය ලේයර් එකක් කරන්න ඕනේ... කියල.මටත් මොකද එයාගෙ ආසාවනේ කියල, තනියට ගියා මේ සැරෙත්.කොන්ඩෙ කපාගන එනකම් සැලූන් එකේ තියන පත්තර බල බලා වාඩිවෙලා ඉන්නනේ තියෙන්නෙ,අහ් ඇයි සැලූන් එකට එන යන අය නරඹ නරඹා ඉන්නත් පුලුවන්නේ.

තිබ්බ කොන්ඩෙ ලේයර් කරන කම් පැය 1/2 ක් විතර බලන් හිටියා.

මෙන්න බොලේ මූණ නරක් කරන් එළියට එනව.පස්සෙ සල්ලිත් ගෙවල හිනාවක් දාගනම අපි දෙන්න එන්න ආව.කිසි කතා බහක් නැතුව ඔහේ යනව.මම් වැලමිටට ඇනල මොකද...කියල ඇහුව.

බලන්නකො මම් කිව්වෙ ලෙන්ත් එක තියල කපන්න කියලනේ.එයත් හා කිව්ව.දැන් කොහොමද මම් පාරෙ බැහැල යන්නෙ?හොදටම කොට කරලනේ.මේ...මට බකස් ගාල හිනා යන්න ආවත් ආයාසයෙන් වලක්ව ගත්ත.හොද වැඩේ කියන්නත් හිතලා....පස්සෙ එච්චරටම කැතක් නෑ... ඔය හොදට තියෙන්නෙ... කියල කිව්ව මොකටද නිකන් හිත රිදවන්නෙ.

ඒ සැරේ ආය කියපි කොන්ඩෙ උඩ හරියෙ කර්ල් ගතිය පේනව,දැන් වැවිලනේ...මම් ඉරිදට දාගත්ත රිලැක්සින් එකක් කරන්න කියල.එතකොට කොන්ඩෙ හොදට සෙට්වෙයි.මමත් ඉතින් හා එහෙනම් එතකොට හරියයි කියල නිකන් හිටිය.ඒ කියන්නෙ මේ ඉරිදා මටත් එයත් එක්ක රිලැක්සින් එකට යන්න වෙනව.

Thursday, November 3, 2011

ඔලුවක් පැලීමි


මතකේ හැටියට එතකොට මට වයස 5ක් විතර අති.අපි හිටියෙ ගමේ ගෙදර.වත්තෙ එක පැත්තකින් වැව,වැවටම අල්ලලා කුඹුරු යාය.අනිත් පැති දෙකෙන් තමයි ගමේ ගෙවල් වලට අපේ වත්ත සම්බන්ධ වෙලා තිබ්බෙ.අපි ගමේ ගෙදර දාලා ආව කතාව ගැන අසූ නමය අවුරුද්ද පෝස්ට් එකෙ මම් දවසක් කිව්වා මතක ඇති.

ඒ වැලෑනවැවේ බන්ට්එක සුද්ද කරන කාලේ... අපිටත් හෙන ජොලි.බන්ට් එක දිගේ දුවන්ඩ.උණබට තුවක්කු වලින් වෙඩි තියාගන්ඩ.අහ්... ආය පොල්පිති හරක් හදාගන බන්ට් එකෙන් පහලට රූටන්ඩ. රූටල ගිහින් වත්තෙ කොනේ තිබ්බ ගහෙන් තිඹිරි කන්ඩ...ඔය වගේ ගොඩක් වැඩ තිබ්බා.

ඒ දවස් වල අක්කටයි මටයි සෙල්ලම් කරන්න හිටියෙ අපේ අල්ලපු වත්තෙ ළමයි දෙන්න,එක්කෙනෙක් ඉන්දුල,එයා මම් හිතන්නෙ අපේ අක්කගෙ වයසෙ විතර.ඕනෙ නම් මට වඩා අවුරුදු 4ක් වත් වැඩිමල් ඇති.එයාගෙ මල්ලි ලලිත්.එයා මට වඩා අවුරුද්දක් වැඩිමල්.

දවසක් අපි කට්ටියම බන්ට් එකට වෙලා සෙල්ලම් කර කර හිටියා...මොකක් හරි හේතුවකට මට තරහ ගියා කියල මතකයි. අන්තිමට පෙනුනේ ලලිත් ඔලුවත් අත් දෙකෙන් අල්ලන් බන්ට් එකේ බිමට පාත් වෙන එක!

ලලිත් අඩනවා...එයාගෙ ඔලුව පැලිලා... ලේ ගලනව...ඒත් එක්කම අක්ක අප්පච්චී!...අප්පච්චි!... කිය කිය කෑගහගන බන්ට් එකේන් රූටලා ගේ පැත්තට දිව්වා.මම් තනිවෙලා...හිටගන අඩනවා...ලලිත් වාඩිවෙලා... ඔලුව අල්ලගන කෑ මොර දෙනවා...ඉන්දුල-ලලිත්ගෙ අය්යා,ලලිත් ලගට වෙලා ලලිත්ව අල්ලගන ඉන්නව.


අප්පච්චි ආව ගමන්ම මට ඩෝංගාලා ශොට් එකක් දුන්නා පස්සට.මම් අඩාගන අම්ම ලගට දුවගන ගියා.එයාලගෙ අම්මයි-ගෙදර කට්ටියයි,අපේ අම්මලයි  ඔක්කොම වට උනා... මොකද උනේ? කොහොමද උනේ? කවුද ගැහුවේ? ප්‍රශ්ණ කෝටියයි.අක්ක හැම ප්‍රශ්ණෙකටම යහමින් උත්තර සපයනව.ඒ එක්කම අප්පච්චි ලලිත්ව ඉස්පිරිතාලෙ එක්ක ගියා...මමත් වැඩි වැඩියෙන් ඇඩුවා...ඉකි ගහ ගහ ඇඩුවා...අනිව අප්පච්චි ගෙදර ආව ගමන් මටත් ආය ගුටි පූජාවක් හම්බෙනව ශුවර්!.අනික ලලිත්ට මොනව වෙලාද කවුද දන්නෙ! මොනව හරි වෙලා තිබ්බොත්!

පැය කීපෙකට පස්සෙ ලලිත් බෙහෙත් දමාගන ගෙදර එක්ක ආවා.ඒ වෙද්දි මාමත් අඩලම හෙම්බත් වෙලා.තරහ වෙච්ච පාර මම් ගහපු ගල් පාරක් වැදිලා එයාගෙ ඔලුව පැලිලා තිබ්බ.කවුද හිතන්නෙ වමත් ශොට් එකක් ඔච්චර නිවරදිව ඉලක්කෙ අල්ලයි කියල.

අපේ අම්මයි අප්පච්චියි මට හොදටම දෙහි කැපුව.ලලිත්ගෙ තාත්ත කිව්වෙ පොඩි උන්නේ...ඔහොම තමා සෙල්ලම් කරනව...ගහගන්නව...වැටෙනව...අඩනව... කියල.ගෙදර ගිහින් මොනව කිව්වද මම් දන්නෙ නෑ.සමහර විට මහ වසවර්ති කෙල්ලක් කියල පලු යනකම් බනින්න ඇති!...

Friday, October 28, 2011

බෝදිලිමා කියන්නෙ යක්ෂණියක්ද? කටුස්සෙක්ද?


බෝදිලිමා කියන්නෙ කටුස්සෙක්.

ඒත් මිනිස්සු අතර බෝදිලිමා කිව්වම ටිකක් බයකුත් ඇතිවෙනව,බෝදිලිමා කියන්නෙ යකෙක් කියල.

ඇත්තටම ඉස්සර මිනිස්සු බෝදිලිමව සලකලා තියෙන්නෙ ගෑනු කෙනෙක් මැරිලා ඉපදිච්ච යක්ශණියක් විදියට.

දරුවෙක් ලැබෙන්න ගිය ගෑණුකෙනෙක් එයාගෙ මනුස්සයා එක්ක තිබ්බ වෙරයකින් මැරිලා මේ විදියට යක්ශණියක්ව ඉපදිලා පිරිමි අයව බය කරනව කියල තමා ඉස්සරකාලෙ ගැමියන්ගෙ විශ්වාසය.

එහෙම බය කරල එයා එයාගෙ වෙරය සංසිදව ගන්නවලු.

විශේෂයෙන් තනියම රෑට හේන්, කුඹුරු වල පැල් රකින වෙලාවල් වලට මේ බෝදිලිමා කියන යක්ශණී ඇවිත් පිරිමින්ව බය කරල යනව කියල  තමයි එයාල විශ්වාස කරල තියෙන්නෙ.

බෝදිලිමා ගෑණු යක්ශණියක් නිසා, ගෑණු අයව මේ විදියට බය කරන්නෙ නැතිලු.බොදිලිමගෙ සද්දයක් ඇහුනොත් 

"තොට ගන්ඩද බොල ඉදලත්ත!..." 

කියල ගෑණුකෙනෙක් හයියෙන් බැණලා කෑගෑහුවොත් ක්ශණයකින් ඌ අතුරුදහන් වෙනවලු.

රෑට තනිපංගලමේ පැල් රකින පිරිමි ඉන්න ඉසව්වට ඇවිත් හීන් කෙදිරියක් විදියට ශබ්ද කරන්න පටන් අරන්, පස්සෙ ඒක මහා අදෝනාවක් කරනවලු.ඒකට බය උනොත් පැල් වලට ඇවිත් පිරිමින්ව හූරල බය කරල පැනල යනවලු.

ඒ නිසා පැල් ර‍කින්ඩ යන පුරාණ මිනිස්සු, එක එක ක්‍රම අතරේ කෙම්ක්‍රම එහෙමත් මේ බෝදිලිමාගෙන් බේරෙන්න පාවිච්චි කරල තියනවලු.

බෝදිලිමා ඇවිත් කෙදිරිගාන්න පටන්ගන්නකොටම, රෑට හපන්න ගේන බුලත් මල්ලෙන් ගිරයත් හුනු කිල්ලොටයත් අරන් එකට එක වද්දලා

"ටොක්... ටොක්... ටොක්..." 

කියල සද්ද කරන්න ඔනේලු එතකොට ඌට කරදරයක් කරන්න හිතන් තොල් මතුරනව කියල හිතල පැනල දුවනවලු.

ඒවගේම "සීමා බැදීම" කියල එකකුත් කරල තියනව බොදිලිමගෙන් බේරෙන්න,ගල් 4ක් අරන් 

"ඉතිපිසො භගවා..."

ගාථාව කියල පැලේ කොන් හතරේ දාන්න ඕනෙලු,එතකොට බෝදිලිමට ඒ සීමාව පැනලා එන්න බෑලු,

තව පොල් කට්ටකට මොනවහරි තෙල්වර්ගයක් අරන් 

"සබ්බ පාපාස්ස අකරණං...." 

කියන ගාථාව කියල  තියාගන ඉදලා බෝදිලිමගෙ සද්දෙ ඇහෙන පැත්තට 

"ඕං... උඹේ රුදාවට තෙල් ටිකක් මැතිරුවා... ගාගනින්!..." 

කියල සද්දෙ එන පැත්තට විසික්කරාම ඌ බය වෙලා යනවලු.එහෙම තෙල් විසික්කරාම් ඌ ඒ තෙල් ගාගන්නවලු,උදේ වෙලා බලන කොට ඒ පොල්කට්ටෙ පණුවනුත් දකින්න ලැබෙනවලු.
 
සාර්ථකම අභිචාර ක්‍රමයක් විදියට, බෝදිලිමාගේ සද්දෙ ඇහිච්ච පමණින්ම ක්ශණිකව ධාතු මෝචනය කරල පොල්කට්ටකට අරන් ගබ්දය එන දිශාවට 

"ඉදා...උඹේ රුදාවට තෙල් ටිකක් මැතිරුවා මේක අරගන යටිබඩේ ගාගනිං..."

කියල විසිකරනවලු.

මේ ක්‍රමයෙන් බෝදිලිමා ආයම පැලට එන එක වලක්ව ගන්න පුලුවන්ලු.ඒ නිසා අභිචාර ක්‍රමයන්ගෙන් සාර්ථකම එක විදියට සලකන්නෙ මේ ක්‍රමයලු.

මේ ක්‍රම සහ විධි,යක්ශ කතාවල ඇත්ත නැත්ත මොකක් උනත් මේවාගේ බය ඇතිවෙන හැමවෙලේම හිතේ එකග කම තබා ගැනීම වඩාත් සුදුසුයි කියල තමයි කියන්න තියෙන්නෙ.

ප.ලි: විස්තර හොයාගත්තේ මම් ලගදී කියවපු පූජ්‍ය හොරොව්පතානේ පඤ්ඤානන්ද හිමියන්ගේ" කල්පේ කෝරලේ ඇදහිලි හා පුදසිරිත්"  පොතෙන්.